Wat is MCP? Model Context Protocol uitgelegd voor e-commerce- en marketplace-verkopers
Geschreven doorLeon · Oprichter, CEO
Wat is MCP? MCP staat voor Model Context Protocol: een open standaard waarmee een AI-assistent via een enkele verbinding uit je systemen leest en erin handelt, in plaats van een koppeling op maat voor elke app die je gebruikt. Anthropic bracht het uit op 25 november 2024 en het valt inmiddels onder de Linux Foundation. Voor marketplace-verkopers is de praktische vraag welke MCP-servers er voor hun kanalen bestaan, en dat antwoord is vandaag bijna volledig third-party; de officiële e-tailize MCP zit in private beta met een wachtlijst.
Wat is MCP in gewone taal? Een stekker in plaats van een koppeling per tool
Voor MCP betekende een AI-app aan een systeem knopen een koppeling op maat voor precies dat ene paar: tien AI-apps en tien systemen leverden honderd connectors op. MCP vervangt dat door een protocol dat beide kanten spreken, dus je ontsluit een systeem een keer als MCP-server en elke AI-app die MCP spreekt kan hem gebruiken.
Het is gemodelleerd naar het Language Server Protocol, dat hetzelfde probleem oploste voor code-editors. Denk aan USB-C: een poort voor veel apparaten, waarbij het voor de kabel niet uitmaakt welke laptop er aan de andere kant hangt.
Wie bouwde MCP en wie beheert het nu
Anthropic introduceerde MCP op 25 november 2024 en maakte het open source, met de omschrijving open standaard voor veilige, tweerichtingsverbindingen tussen databronnen en AI-tools, met Block en Apollo als eerste gebruikers.
Op 9 december 2025 droeg Anthropic MCP over aan de Agentic AI Foundation, een directed fund onder de Linux Foundation, mede opgericht door Anthropic, Block en OpenAI met steun van Google, Microsoft, AWS, Cloudflare en Bloomberg.
De technische zeggenschap verhuisde niet mee met het papierwerk: de beslissingen over het protocol liggen nog steeds bij de maintainers. MCP is geen privaat haakje van een enkele leverancier in jouw data, dus een server die voor de ene MCP-host is gebouwd, is bedoeld om ook met de andere te werken.
Hoe MCP werkt: host, client, server
De mechaniek is klein: drie onderdelen, een host, een client en een server, die JSON-RPC 2.0-berichten uitwisselen.
De tien woorden die je tegenkomt
- MCP: het Model Context Protocol, een standaard om AI-applicaties te verbinden met data en acties daarbuiten.
- Host: de AI-applicatie die je gebruikt, zoals Claude Desktop, ChatGPT of VS Code.
- Client: de connector binnen de host.
- Server: de dienst die wordt aangesloten en die tools, resources en prompts aanbiedt.
- Tool: een actie die het model kan uitvoeren, bijvoorbeeld bestellingen ophalen of voorraad bijwerken.
- Resource: data die de assistent als context kan lezen.
- Prompt: een workflow met sjabloon die de server aanbiedt.
- Elicitation: de server die je halverwege een taak om input vraagt, in formuliermodus nooit om wachtwoorden of sleutels.
- Streamable HTTP: het transport voor remote servers, een endpoint met een optioneel gestreamd antwoord.
- OAuth 2.1: de autorisatiestandaard wanneer een remote server authenticeert, zodat je toegang verleent in plaats van sleutels af te geven.
Een server maakt op twee manieren verbinding, en dat bepaalt waar jouw sleutels staan. Lokale servers draaien als subproces op je eigen machine via stdio en halen hun inloggegevens uit je omgeving, en daarom vragen community-servers je om je marketplace-sleutels in een .env-bestand te plakken. Remote servers gebruiken Streamable HTTP, een endpoint waar je client naartoe post; het oudere HTTP- en SSE-transport is afgeschreven.
Autorisatie is optioneel in MCP. Als een remote server wel authenticeert, is OAuth 2.1 de standaard: de server treedt op als OAuth 2.1-resourceserver en publiceert protected resource metadata. Een server mag je halverwege een taak ook iets vragen, en wachtwoorden, API-sleutels, tokens en betaalgegevens mogen daar nooit doorheen: die horen in URL-modus, op een echt webadres. De huidige versie, 2026-07-28, maakte MCP stateless, zodat elk verzoek achter een gewone load balancer op elke instance kan landen, en schreef sampling, roots en logging af, met verwijdering niet eerder dan 28 juli 2027.
Welke AI-apps ondersteunen MCP vandaag
De ondersteuning is breed, en geen van de leveranciers hieronder is teruggekrabbeld. De datums laten zien hoe snel dit is uitgekristalliseerd.
- Claude: lokale servers in Claude Desktop vanaf 25 november 2024, remote connectors op claude.ai vanaf 1 mei 2025 en Claude Code vanaf 18 juni 2025, met ruim 950 servers in de connectorsdirectory in juli 2026.
- ChatGPT: remote MCP in de Responses API sinds 20 mei 2025, plus een developer mode op Business-, Enterprise- en Edu-abonnementen die als volwaardige MCP-client werkt, waarbij schrijfacties een bevestiging vragen.
- Microsoft: Copilot Studio werd op 29 mei 2025 algemeen beschikbaar met MCP-tools en -resources, Microsoft 365 Copilot declarative agents op 15 december 2025.
- Ontwikkeltools: MCP-ondersteuning in de agent mode van VS Code werd algemeen beschikbaar in juli 2025, en MCP-ondersteuning zat al in versie 0.46 van Cursor uit februari 2025.
- Google: native MCP-definities in de Gemini API vanaf 20 mei 2025, de Gemini CLI vanaf 25 juni 2025.
- AWS: Bedrock AgentCore Gateway bood vanaf 16 juli 2025 een uniforme MCP-interface, en de AWS MCP Server werd op 6 mei 2026 algemeen beschikbaar.
MCP-marketplace of MCP-server voor een marketplace? Twee verschillende dingen
De helft van de verwarring rond MCP komt door het woord marketplace, omdat verkopers het in twee losstaande betekenissen tegenkomen.
De eerste is een directory van MCP-servers. Glama vermeldde op 21 augustus 2026 76.043 servers, PulseMCP noemt er 22.029, en MCP Market houdt een e-commercecategorie bij. Het officiële register noemt dit downstream aggregators, of MCP server marketplaces.
De tweede is een server die de API van een e-commerce-marketplace ontsluit als tools die een agent kan aanroepen. Een marketplace van MCP-servers is een etalage; een MCP-server voor een marketplace is een set sleutels tot je verkopersaccount, en alleen die tweede kan je listings wijzigen of je geld uitgeven. Ons overzicht van e-commerce MCP-servers en onze review van de opties voor bol lopen per platform langs wat er is.
Het praktische gevolg is welke vraag je eerst stelt. Een server uit een directory kiezen is een aankoopbeslissing die je ongedaan maakt door hem te verwijderen. Een server aan een verkoopkanaal koppelen is een beslissing over inloggegevens, want de tools die hij aanbiedt draaien op het verkopersaccount met jouw bestellingen, jouw prijzen en jouw voorraad, en dat account blijft werken voor wie de sleutels heeft.
Boven allebei staat het officiële MCP Registry, sinds 8 september 2025 in preview en in augustus 2026 nog steeds in preview. Het bevat alleen metadata, en de eigendomscontrole is namespace-verificatie: een reverse-DNS-naam als com.example bewijst zeggenschap over dat domein, terwijl io.github.username alleen een GitHub-account bewijst.
Wat MCP verandert voor een marketplace-verkoper
De concrete verandering is dat een assistent, zodra er een server voor jouw kanalen is gekoppeld, in principe in een enkel gesprek over die kanalen heen kan kijken, van voorraad en bestellingen tot listingstatus en prestaties, en een actie kan voorbereiden in plaats van dat jij vier verkopersportalen opent. Hij leest en stelt op, jij beslist nog steeds.
Net zo nuttig is wat MCP niet is. Het is geen feed, geen PIM en geen marketplace-account, en het kan geen data tonen die een marketplace niet via zijn API vrijgeeft. Elke tool is een aanroep naar een koppeling die iemand werkend moet houden zodra het kanaal zijn API verandert, en dat is de onglamoureuze helft van software voor marketplace-integratie.
Toelating is een apart probleem. Veel Europese kanalen zijn gesloten of alleen op uitnodiging, en toelating regelt een MCP-tool niet voor je: de marketplace controleert de rechtspersoon, de contactpersoon en het identiteitsbewijs achter het account. Verkopen op bol begint met een goedgekeurd verkopersaccount en een werkende koppeling.
Waar dit heen gaat: agentic commerce
Boven deze laag worden twee commerce-stacks gebouwd: het Agentic Commerce Protocol van OpenAI en Stripe, gelanceerd in september 2025, en het Universal Commerce Protocol van Google en Shopify, aangekondigd in januari 2026, dat over REST, MCP, AP2 en A2A loopt. Betaalautorisatie heeft een eigen standaard, het Agent Payments Protocol van Google, in april 2026 overgedragen aan de FIDO Alliance. Niets daarvan vraagt dit kwartaal een beslissing van je: de commerce-protocollen lezen dezelfde product-, voorraad- en prijsdata die je al bijhoudt, dus het werk dat loont is die data kloppend en bereikbaar houden.
Officieel versus third-party, en wat e-tailize hier doet
Officieel betekent dat het bedrijf achter de API de server zelf publiceert en onderhoudt, en third-party betekent ieder ander, van een community-repository tot een gehoste wrapper die jouw sleutels aan zijn kant bewaart. Voor marketplace-kanalen ligt die verdeling nu eenzijdig, en de controles die daaruit volgen, wie jouw inloggegevens heeft, wie de server repareert als een marketplace zijn API verandert, en welke tools mogen schrijven, staan met het bewijs erbij in onze gids over officiële MCP-servers voor marketplaces. Sinds augustus 2026 is e-tailize de enige marketplace-integrator die een officiële MCP-server bouwt, waarmee we een platform bedoelen dat een verkoperscatalogus aan meerdere marketplaces koppelt, op de gecertificeerde kanaalkoppelingen die het heeft met 200+ Europese marketplaces, en die server zit in private beta met wachtlijst op de developerspagina.
e-tailize is een Nederlands marketplace-expansiebedrijf met twee helften: groeisoftware voor listings, voorraad, prijzen, bestellingen en analytics, en het handwerk om een merk toegelaten te krijgen tot marketplaces die het alleen niet bereikt, inclusief gesloten kanalen en kanalen op uitnodiging. De meeste tools koppelen je aan een marketplace waar je al was toegelaten; die toelatingshelft is het verschil.
De conclusie is klein. MCP bepaalt hoe makkelijk een assistent bij je kanaaldata komt, niet of die data bestaat en niet of je daar mag verkopen.
Veelgestelde vragen
- Waar staat MCP voor?
- MCP staat voor Model Context Protocol. Het is een open standaard, op 25 november 2024 geïntroduceerd door Anthropic, waarmee een AI-applicatie via een protocol verbinding maakt met data en acties daarbuiten, in plaats van een koppeling op maat per app. Het valt nu onder de Agentic AI Foundation, een directed fund van de Linux Foundation.
- Moet ik ontwikkelaar zijn om MCP te gebruiken?
- Nee. In Claude voeg je een connector toe en log je in; bij de zakelijke abonnementen van ChatGPT en bij Microsoft Copilot koppelt een beheerder of bouwer de server voor je, en daarna gebruikt de assistent de tools die hij aanbiedt. Een ontwikkelaar heb je alleen nodig als er voor jouw systeem nog geen server bestaat.
- Welke AI-apps ondersteunen MCP?
- Claude op desktop, op het web en in Claude Code, ChatGPT via de Responses API en developer mode, Microsoft Copilot Studio en Microsoft 365 Copilot, VS Code sinds juli 2025, Cursor, de Gemini CLI sinds juni 2025, en AWS-diensten. Anthropic meldde in juli 2026 ruim 950 servers in de connectorsdirectory van Claude.
- Is MCP hetzelfde als een API?
- Nee, MCP ligt boven op API's. Een API is de manier waarop twee systemen data uitwisselen. MCP is een standaardmanier om die aanroepen te beschrijven als tools, resources en prompts, zodat een taalmodel ze kan kiezen en gebruiken, met een vaste manier van authenticeren. Achter vrijwel elke MCP-server zit nog steeds een gewone API.
- Wat is een MCP-marketplace?
- Meestal een directory van MCP-servers, zoals Glama, dat op 21 augustus 2026 76.043 servers vermeldde, PulseMCP met 22.029, of MCP Market. Dat is iets anders dan een MCP-server voor een marketplace, die jouw verkopersaccount op een verkoopkanaal ontsluit. Vermelding in een directory zegt niets over wie een server onderhoudt.
- Wanneer is een MCP-server officieel?
- Officieel betekent dat het bedrijf dat het onderliggende platform bezit de server zelf publiceert en onderhoudt, in plaats van een derde partij die de API inpakt. Een community-repository of gehoste wrapper kan nuttig zijn, maar houdt jouw inloggegevens vast en hangt af van zijn eigen onderhouder als de API van het platform verandert.